Soyayyanovels
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel
By Billyn Abdul
Login to keep your reading position saved.
Book Page Chapters
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel

A Zato Na Part One Complete Hausa Novel

Author: Billyn Abdul
Chapter 16 of 94
About 8 min read
Chapter progress: 0%
Listen Mode
Listen to this chapter using your device voice.
Ready to listen from this chapter.
Free access is active. You can keep reading and download during this access window.

Book chapters

Choose a chapter and continue reading.

Start chapters
Chapter 1 1,699 words Chapter 2 1,629 words Chapter 3 1,608 words Chapter 4 1,614 words Chapter 5 1,668 words Chapter 6 1,595 words Chapter 7 1,652 words Chapter 8 1,675 words Chapter 9 1,554 words Chapter 10 1,648 words Chapter 11 1,589 words Chapter 12 1,661 words Chapter 13 1,522 words Chapter 14 1,586 words Chapter 15 1,683 words Chapter 16 Reading now Chapter 17 1,660 words Chapter 18 1,696 words Chapter 19 1,658 words Chapter 20 1,697 words Chapter 21 1,693 words Chapter 22 1,639 words Chapter 23 1,684 words Chapter 24 1,602 words Chapter 25 1,660 words Chapter 26 1,688 words Chapter 27 1,688 words Chapter 28 1,681 words Chapter 29 1,620 words Chapter 30 1,688 words Chapter 31 1,650 words Chapter 32 1,643 words Chapter 33 1,618 words Chapter 34 1,626 words Chapter 35 1,601 words Chapter 36 1,674 words Chapter 37 1,673 words Chapter 38 1,656 words Chapter 39 1,597 words Chapter 40 1,623 words Chapter 41 1,630 words Chapter 42 1,666 words Chapter 43 1,674 words Chapter 44 1,666 words Chapter 45 1,660 words Chapter 46 1,675 words Chapter 47 1,628 words Chapter 48 1,675 words Chapter 49 1,675 words Chapter 50 1,649 words Chapter 51 1,700 words Chapter 52 1,691 words Chapter 53 1,684 words Chapter 54 1,604 words Chapter 55 1,699 words Chapter 56 1,671 words Chapter 57 1,694 words Chapter 58 1,689 words Chapter 59 1,697 words Chapter 60 1,652 words Chapter 61 1,676 words Chapter 62 1,670 words Chapter 63 1,535 words Chapter 64 1,580 words Chapter 65 1,478 words Chapter 66 1,577 words Chapter 67 1,622 words Chapter 68 1,641 words Chapter 69 1,673 words Chapter 70 1,658 words Chapter 71 1,699 words Chapter 72 1,628 words Chapter 73 1,680 words Chapter 74 1,653 words Chapter 75 1,674 words Chapter 76 1,663 words Chapter 77 1,652 words Chapter 78 1,699 words Chapter 79 1,575 words Chapter 80 1,696 words Chapter 81 1,657 words Chapter 82 1,669 words Chapter 83 1,646 words Chapter 84 1,627 words Chapter 85 1,641 words Chapter 86 1,620 words Chapter 87 1,667 words Chapter 88 1,600 words Chapter 89 1,669 words Chapter 90 1,691 words Chapter 91 1,647 words Chapter 92 1,445 words Chapter 93 1,677 words Chapter 94 314 words

A kofar gate din gidan Yaya Bilal yayi parking din motar tare da kashewa. A kofar gidan, Halima da Salama kannen Anty Raheemah ne zaune a karkashin inuwar babbar bishiyar mangwaro kofar gidan, da alamu hira ce suke yi ko kuma shan iska kawai.

Na bude murfin motar na zura kafata waje na fita daga ciki, shima Umar din ya fito, duk suka bi mu da kallo. Na gyara zaman gyalena a kafadata ina kallonshi nace, "na gode Umar, bari in karasa ciki".
Yayi murmushi, "it's my pleasure!"
Zagayawa yayi ta baya ya bude booth ya ciro min kayana dake ciki, ya sake bude bayan motar ya fito da shopping bag ya miko min, na daga baki zan yi magana yayi saurin katseni, "snacks ne kawai da drinks ba wani abu".
Nasa hannu biyu na karba ina mishi godiya, ya girgiza kai, "kila zuwa anjima idan na gama abubuwan da nake yi da wuri, zan biyo".
Nace "Allah ya kaimu anjiman".
Daga haka ya sake zagayawa ya shige cikin motarshi ya ja ya bar wajen. Na dauki akwatina a hannu daya, dayan kuma na dauki daya jakar da ledar da Umar ya kawo min na tunkari gidan. Strangely, naji bugun zuciyata ya canza, na danganta hakan da nervousness.

Haleemo ta kalleni tana murmushi, "ashe yau kike tafe? Sannu da zuwa, ya hanya?".
Na dan saki tight murmushi, gajiyar dana kwaso tana kara lullubeni, nace "lafiya kalau, sannunku". Na gaishe su gabadaya, a lokaci daya. Duk suka amsa min, na wuce cikin gidan.

Duk cikin kannen Anty Raheemah, har ma ita Rahimar, Haleemo ta fi su sanyin hali, shiru-shiru, da kuma rashin rawar kai. Shi yasa tamu tafi zuwa daya da ita. Har wani lokacin idan naje gidan mu kan dan hiranta da ita. Salama kam, tsabar tsiwarta da rashin mutunci yasa ranar farko da muka fara haduwa da ita muka kusa yin baram-baram. Bata da kirki ko kadan, zata iya tsaga tsakiyar idanun mutum, ko ma wanene shi ta yanka mishi rashin mutunci ta kara gaba. To kada kuma Adi taji labari, ita ta damesu ta shanye.
Ni dai fatana daya, in samu in gama dan zaman da zanyi dasu lafiya ba tare da wani rikici ba. Shi yasa na taho da kudiri, kuma da burin kai zuciyata nesa, kauda kai daga lamarinsu koda zasu taka ni ne, da kuma maida komi ba komi ba. A takaice dai, naci damarar ba banza ajiyarsu.

Ina bi ta kofar gidan, maigadin gidan, Ahmad. Dan matashine, kuma buzu, ya fito daga dan dakinshi da sauri yana min oyoyo. Murmushi nayi a gajiye na amsa, ya karbi akwatin hannuna da jakar ya biyo ni a baya har sashen Yaya Bilal din.
Na buga kofar falon gidan, jin alamun kofar a bude take yasa na tura kofar na shiga bayan na cire takalmina anan dan corridor din da suka tanada musamman saboda ajiye takalma.
Ahmad ya ajiye min kayana na sake dauka na shiga babban falon nasu bakina dauke da sallama. Raheemah da kawarta Adi na zaune suna kallo, gefensu gwangwanayen lemuka ne da plates wanda nake tunanin suka gama cin abinci daga ciki.

Babu wadda Allah ya bata ikon amsa min sallamar da nayi, sai kallo da dukansu suka fara bi na dashi, dani da kayan hannuna. Duk kokarin da nayi, sai da naji zuciyata ta fara rawa. Wani bangare mai rauni na zuciyata ya fara raya min over and over, zuwana nan gidan was a bad idea. Yana kara gaya min dalilai da dama, masu nuni da cewa gaskiya yake fada min.
Bisa wadannan dalilai dama wasu, yasa naji na fara tantamar anya ba zan juya inda na fito ba kuwa? Musamman tunda Janan bata riga ta san da zuwa na ba, zan iya ce mata wani uziri ne ya taso na gaggawa da yasa na koma gida, ko rashin lafiya, ko...!

Daidai lokacin da kofar dakin Janan din ya bude, ta fito daga ciki. Muna hada ido da ita, ta saki murmushin daya haskake mata fuska baki daya. Ban san dalili ba, naji wani kwarin gwiwa ya shige ni, wani over confidence dana rasa daga inda yake. Da sassarfarta ta karaso wajena, bata yi wata-wata ba, ta janyo ni ta rungume.
Sai data gama murnar ganina sannan ta sake ni, ta ja baya tana kare min kallo tun daga sama har kasa. "ke hutun nan dadi ya miki sosai fa da alama... Taho muje daga ciki dai, kiyi sallah ki huta!".

Ta kama akwatin hannuna ta fara ja. A hankali na maida kallona ga su Rahima da har lokacin, idanunsu na kanmu kurr. Yadda suka yi yasa na fara tunanin anya sun san da zuwan bakuwar da zata zaune musu a gida na yan kwanaki kuwa? Nayi kokari na danne uneasiness din da naji a jikina, ko ma dai menene, tsakanina da Allah bana son wani abu yaje ya zo, a dinga cewa ta dalilina hakan ya faru.
Don haka na dage tun karfina na kakalo murmushin da ni kaina nasan cewa sun san na yake ne, gajiyar da nayi ta kara worsening abin. Nace "Anty Rahima, Adi, sannunku da gida!".
Adi ta amsa da 'lafiya lau', yayin da Rahimar ta dauke kanta daga gareni ta maida kan Janan.

Cewa tayi wai, "wannan fa?".
Nayi kwafa a boye, wani 'wannan fa!' sai kace wata shara ko kayan wanki, yadda kasan bata taba ganina ba.
Janan da bata kula da rainin wayon da tambayar tazo dashi ba, ko kuwa ta fahimta fuskewa kawai tayi? Cikin murmushi tace "Anty kawata ce fa, Na'ilah. Yaya ya fada miki zata zauna damu kafin ta samu wajen zama a cikin hostel".

Antyn ta sake waiwayowa ta kalleni, fuska a murtuke, bakinta a tsuke, wanda ba karamin kokari nayi wajen danne dariyar data kamo ni ba sanadiyar ganin expression dinnan ba. Tace "zama damu ko ke?".
Janan din ta danyi turus! Kafin ta sake yin murmushi ta cigaba da jan akwatin zuwa dakinta tana furta "muje". Ban kara waiwayarsu ba na bi bayanta.
Sai dai ko daga inda nake, ina iya jiyo sautin muryarta da maganganun da take yi da dan karfi, obviously yadda zamu jiyota sosai, "shima 'Baby' da dan banzan kwashe-kwashe. Kawai babu dangin iya balle na Baba ka wani kwaso mana yarinyar da baka sani ba, ka ajiye mana a gida. Ko da wanne yake so mutane su ji? Da wannan yar rainin wayon kanwar tashi ko kuwa da wata bare kuma?", tayi shiru tare da yin kwafa, "wai wani kafin ta samu daki! Ko kuma kwadayi ba!!. A dai zo a zauna din, aga idan wata tsiya za'a b'anb'ara daga jikinmu....".
Sauran maganar ta mutu lokacin da muka shige dakin Janan muka maida kofar muka rufe.

Janan ta dubeni fuskarta cike da damuwa, "don Allah kiyi hakuri da abinda tace!".
Na daga kafada cikin nuna alamun rashin damuwa, duk da cewa kawai don kada ta damu ne na fadi hakan, amma fa maganar kwadayin nan ta taba raina sosai, nace "menene abin jin haushi a maganganunta? Babu komi wallahi. Bari inyi sallah".
Tace "to", a lokaci daya kuma tana fita daga dakin. Ni kuma na fada bandakinta.

Ina gama sallah, ta hau turo min plates da bowls na abubuwa. Na kallesu ina kwashewa da dariya, nace "baiwar Allah ina kike so in kai wadannan abubuwan? Ba dai cikina ba ko?".
Itama tayi dariyar, "na san ki da rashin son cin abinci idan zaki yi tafiya, na tabbata rabonki da abinci tun karin safe".
Nayi shiru ban amsa ba saboda haka ne, shima karin safen da nayi shayi ne kawai, babu abinda na hada dashi. Daga shi sai maltina din wajen Umar. Hakan ya tuna min da ledar daya hado ni da ita.

Na tashi na nade abin sallar, na koma gefenta na zauna bayan na dauko ledar. Lemuka ne kala-kala was ciki, wasu juices wasu kuma fruit juices sai su tarkacen doughnuts da cupcakes. Tare muka ci abincin da ita muka gama, bayan mun gama ta fita da kwanukan abincin, yayin da na ciro wayata daga cikin jaka na hau kiran yan gida ina sanar dasu na sauka lafiya.

Wajen karfe takwas saura bayan mun gama yin sallah, Umar ya kira ni ya sanar dani yana kofar gida. Na dauki gyalena dana rataye a jikin hanger ina kokarin yafawa, ko hoda ban kara ba balle janbaki. Ni kwata-kwata bana ganin amfanin yin wannan kwalliyar ta dare idan za'a fita hira, koda yake dama ta yaya za ayi in gani tunda dama can kwalliyar ba damuna tayi ba?.
Janan dake kwance ruf-da-ciki akan katifarta tana chatting ta kalleni lokacin da nake shirin fita, tace "kada dai ki wuce karfe tara da rabi, idan kuma ya shigo daga ciki, ku koma daga waje duk da nasan cewa ba lallai Ahmad ya bude mishi gate ba, sai dai idan baya nan".

Nayi yar dariya ina kallonta, "kada dai kice min kuna da curfew a gidannan?!".
Tace "Yaya ne yasa wallahi. Samarin su Salama suke shiga da fita babu kakkautawa a gidannan, ko ina kuma shigo dasu suke yi har cikin falon nan, shine ya kafa wannan doka".
Na gyada kai, "yayi kokari gaskiya, da haka ake yi a wasu wajajen ai da an samu zaman lafiya kuwa". Tayi yar dariya, "kin ci sa'a ma Yayan baya nan, da sai kin amsa tambayoyi daga wajenshi kamar kina rubuta jarabawar jamb kafin ki fita yanzu".
Na kama baki cike da mamaki, gefe daya kuma ina jinjina kokarin Yayan, a ganina hakan da yayi hanya ce mafi sauki ta sanin halin da kannenshi da samarinsu suke ciki. Na dai mata sallama na fita.

A kofar gate muka yi clashing da Haleemo ita kuma zata shigo, ta ja da baya tana daga waje alamun ta bani waje in fara fita, na danyi murmushi appreciatingly na raba ta gefenta na fita. Ta kalli gefen gidan inda Umar yayi parking din motarshi, tace "saurayinki ne ya dawo?".
Mamakin tambayar ta kama ni, amma sai na fuske nayi yar dariya kawai ina gyada mata kai, tace "kinyi sa'a abinki ke kam!". Ta shige gida, na bita da kallo baki a bude slightly, ko meye hadinta da zancen soyayyata, sa'a ko rashinta? Na daga kafada tare da tsallakawa daya gefen.

End of Chapter 16Continue to the next chapter or choose another story below.

More Hausa novels

Browse all books →
Previous Login to Save Next