Soyayyanovels
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel
By Billyn Abdul
Login to keep your reading position saved.
Book Page Chapters
A Zato Na Part One Complete Hausa Novel

A Zato Na Part One Complete Hausa Novel

Author: Billyn Abdul
Chapter 22 of 94
About 8 min read
Chapter progress: 0%
Listen Mode
Listen to this chapter using your device voice.
Ready to listen from this chapter.
Free access is active. You can keep reading and download during this access window.

Book chapters

Choose a chapter and continue reading.

Start chapters
Chapter 1 1,699 words Chapter 2 1,629 words Chapter 3 1,608 words Chapter 4 1,614 words Chapter 5 1,668 words Chapter 6 1,595 words Chapter 7 1,652 words Chapter 8 1,675 words Chapter 9 1,554 words Chapter 10 1,648 words Chapter 11 1,589 words Chapter 12 1,661 words Chapter 13 1,522 words Chapter 14 1,586 words Chapter 15 1,683 words Chapter 16 1,695 words Chapter 17 1,660 words Chapter 18 1,696 words Chapter 19 1,658 words Chapter 20 1,697 words Chapter 21 1,693 words Chapter 22 Reading now Chapter 23 1,684 words Chapter 24 1,602 words Chapter 25 1,660 words Chapter 26 1,688 words Chapter 27 1,688 words Chapter 28 1,681 words Chapter 29 1,620 words Chapter 30 1,688 words Chapter 31 1,650 words Chapter 32 1,643 words Chapter 33 1,618 words Chapter 34 1,626 words Chapter 35 1,601 words Chapter 36 1,674 words Chapter 37 1,673 words Chapter 38 1,656 words Chapter 39 1,597 words Chapter 40 1,623 words Chapter 41 1,630 words Chapter 42 1,666 words Chapter 43 1,674 words Chapter 44 1,666 words Chapter 45 1,660 words Chapter 46 1,675 words Chapter 47 1,628 words Chapter 48 1,675 words Chapter 49 1,675 words Chapter 50 1,649 words Chapter 51 1,700 words Chapter 52 1,691 words Chapter 53 1,684 words Chapter 54 1,604 words Chapter 55 1,699 words Chapter 56 1,671 words Chapter 57 1,694 words Chapter 58 1,689 words Chapter 59 1,697 words Chapter 60 1,652 words Chapter 61 1,676 words Chapter 62 1,670 words Chapter 63 1,535 words Chapter 64 1,580 words Chapter 65 1,478 words Chapter 66 1,577 words Chapter 67 1,622 words Chapter 68 1,641 words Chapter 69 1,673 words Chapter 70 1,658 words Chapter 71 1,699 words Chapter 72 1,628 words Chapter 73 1,680 words Chapter 74 1,653 words Chapter 75 1,674 words Chapter 76 1,663 words Chapter 77 1,652 words Chapter 78 1,699 words Chapter 79 1,575 words Chapter 80 1,696 words Chapter 81 1,657 words Chapter 82 1,669 words Chapter 83 1,646 words Chapter 84 1,627 words Chapter 85 1,641 words Chapter 86 1,620 words Chapter 87 1,667 words Chapter 88 1,600 words Chapter 89 1,669 words Chapter 90 1,691 words Chapter 91 1,647 words Chapter 92 1,445 words Chapter 93 1,677 words Chapter 94 314 words

Washegari ranar Alhamis data kasance ranar public holiday, bamu tashi daga barci da wuri ba, muna ta warware gajiyar da muka kwasa cikin wannan satin don lectures dinmu sun fara yin zafi yanzu.
Can da rana, Janan ta fita zata raka wata kawarta da take can cikin unguwar bakin titi. Ina zaune a falo, su Haleemo, Raheemah da Adi na zaune suma suna kallo, aikin da suka saba yi kenan. Yayin da nake wasa da wayata. Babu wanda yake magana a cikinmu sai su da suke hirarsu jifa-jifa. Abinda yake takura ni kenan. Na tsani zama kusa da mutanen da ba zamu yi hira dasu ba, meye amfanin zama a waje dayan to idan ba za ayi hira ba?.

Aka fara kwada sallama daga can waje, duk muka kalli kofar muna jiran a shigo, duk cikinsu babu wanda yayi kokarin tashi. Na mike na fita wajen, ina bude kofar na ci karo da Ummah tsaye. Nayi tsalle na fada jikinta, tayi yar dariyarta mai cike da haiba ta dora hannunta a bayana tana shafawa.
Cikin tsananin murnar ganinta nake gaidata, ta amsa fuskarta na bayyana murmushi sosai. Tace "Na'ilah, idonki kenan ko?".
Na sadda kaina kasa a kunyace, rabon da inje Kaduna har na manta, sai dai a waya kawai muke gaisawa, to yanzun ma a wayar mun kwana biyu, nace "Ummah kiyi hakuri don Allah, kin san al'amuran makaranta ne suka yi yawa wallahi".
Tace "ba wani nan, ke dai kawai kice zumuncinki yayi karanci ne!".
Na fara girgiza mata kai da sauri, "Allah da gaske fa Umma...", sai lokacin na tuna a kofar falo fa muke tsaye. Da sauri na matsa gefe daga cikin falon ina cewa, "Ummah shigo don Allah".

Ta shigo ciki tare da cire takalminta, fararen kafafunta da suka sha lalle jawur gwanin sha'awa suka bayyana. Muna shirin wucewa, Janan ta fado falon. Tana ganin wadda take gabanta ta tsaya cak, "Ummah na?". Sai kuma tayi tsalle ta dafe ta, na matsa gefe ina kallonsu cikin burgewa.
Hannunta ta kama ta fara ja kamar wata karamar yarinya, ni kuma na bi bayansu. A falo babu kowa haka muka tarar dashi kamar ba yanzu-yanzu na bar mutane suna kallo ba. Ga kuma talabijin din tana aikin yi. Gabadayanmu sai da muka dan dakata, sannan Janan ta wa Ummah jagora zuwa dakinta. Ummah tace "ni fa ba zama zanyi ba, yanzun nan zan koma Kaduna direba yana jirana a waje".
Ta turo baki cikin shagwaba, "amma dai kin tsaya ko ruwa ne ki sha ko? Sannan ku gaisa da mutanen gidan".
Ummah tace "suna nan ne? Naji gidan shiru".
Tace "ina zasu je? Yanzun nan da suke kallo anan falo fa, kila sun gaji da zaman ne suka koma daki". Ummah ta lalubi kujerar roba daya da take dakin ta zauna akai, Janan ta fita da sauri zata dauko mata ruwa. Gefen katifa na zauna, Ummah tana tambayata karatu da kuma yanayin damina daya fara shigowa, nace lafiya lau.
Babu jimawa Janan ta dawo dakin hannunta dauke da gorar ruwa mai sanyi, Ummah tana sha ko rabi bata yi ba ta mike tsaye, muma duk muka mike.

Janan tana turo baki ta kamo hannunta ta rike, "yanzu Ummah na maimakon ki jira sai yamma tayi sannan ki tafi?".
Umma tayi dariya tana rungumota jikinta, "Janan kenan, nasan idan kika ji na shigo Zaria ban leko nan ba ba zaki taba bari in samu lafiya bane shi yasa yanzun ma nazo".
Ta kara turo baki, "ni ai dama nasan kin daina so na yanzu shi yasa!".
Ni da Ummah duk muka dara, tace "yanzu idan na daina sonki wa zan so Janan??". Bata amsa ba sai baki data kara turowa.

A kofar dakin Raheemah muka tsaya, Janan ta tura kofar, amma gam, a kulle. Tasa hannu ta dan kwankwasa, nan ma shiru, babu ko alamun motsin mutane. Da ace ba kofar fita daya bace a gidan, duk inda zaka je dole sai kabi ta babbar kofar falo, da sai ince ko ta wata hanyar suka bi suka fita daga gidan. Amma suna zaune fa a falon tazo, daga zuwa bude mata kofa ta shigo har sun bace kamar masu tafiya akan iska? Shin hakan yana nufin da gangan suka buya kenan??.

Ummah ta kallemu tana dan murmushinta na manya, duk da haka zaka karanci damuwa da rashin jin dadi a cikin idanunta. Tace "da alamu ko barci suke yi, kada ku tashe su. Bari kawai in tafi, watarana idan na dawo in Allah ya yarda sai mu gaisa din".
Janan ta daga baki zata yi magana, nayi saurin girgiza mata kai alamun kada tace komi, nasan ce mata zata yi bai ci ace sunyi barci ba yanzu, hakan kuma shi zai ba Ummah damar sanin da gangan suka shige daki suka rufe mata kofa duk da dai ina zargin da kyar idan bata harbo jirgin ba. Janan ta kama bakinta ta datse, muka saka Ummah a tsakiya muka fita.

Sashen Yaya Jameel ta tsaya, nan kuma sai da muka kwashe kwararan mintuna uku muna buga kofa, har mun fara tunanin kila basa gidan ko kuma barcin rana suke yi, mun fara tunanin mu juya kawai, sannan muka ji alamun ana taba kofar alamun za'a bude. Anty Sarah ta bude kofar tare da dan fitowa waje, alamun bata da niyar barin wanda yake buga mata kofar ya shiga ciki.
Sai dai tana ganin Ummah, ta fara fara'a da nan-nan da ita, "su Ummah ne? Ku shigo daga ciki mana! Sannu da zuwa Ummah, sannu, ya hanya?...", ta fara jera mata sannu har ta zauna akan kujera. Ko zama bata yi ba ta fada kicin dinsu da sauri.
Ni da Janan kam falon kawai muke bi da kallo, da alama ta canza kayan daki akan wadanda muka sani da. Wannan wasu irin saitin royal kujeru ne purple da gold, gaskiya sunyi kyau ba karya. Ga kamshi da sanyi mai ni'ima da yake tashi, irin mai warware gajiyar nan. Dama can Anty Sarah ba daga nan ba indai ta fannin tsabta ne, babu na biyunta.

Ta fito daga kicin din hannu niki-niki da tarin kayan motsa baki akan wani katon tray, ta ajiye a gaban Ummah ta hau zuzzuba mata. Sai bayan data zuba mata komi sannan ta zauna a kasa a gefenta tana gaidata cike da girmamawa, Ummahn ta amsa.
Tace "ai kuwa yanzu suka fita shi da Mimah".
Ummah tace "ehh, na hadu dasu a babban gida (main house dinsu), Hajiya babba ce bata ji dadi ba kwana biyu dama shine nazo na dubata kuma sai nace bari in biyo a gaisa, kwana biyu".
Anty Sarah ta sadda kanta kasa tana dan murmushi, "wallahi kuwa Ummah, muna ta cewa zamu leka ku, bamu samu dama bane". Daga ji kasan ta fada ne kawai, amma duk da haka dai tafi wadda ta rufe kofar dakinta ma gabadaya.

Ummah tace "dama haka ne, bari mu wuce mu". Tace "Ummahn tun yanzu? Ba zaki bari mu sauke abinci ba, yanzu aka dora".
Ummah tace "Allah ya amfana, amma nagode". Ta mike, da sauri Anty Sarah ta koma kicin din, sai gata ta dawo da leda a hannunta, ta juye duk snacks din data kai a ciki, ta mikawa Janan. Daga nan muka mata sallama, ta biyo bayanmu har bakin kofa, ta wa Ummah Allah ya tsare hanya, ta maida kofarta ta gamtse. Ni da Janan duk kai muka jinjina kawai, muka takewa Ummah sawu har inda direban daya kawota yake jiranta.
Janan ta bude mata gidan baya ta shiga, ta dora mata ledar wajen Anty Sarah akan cinyarta.

Kafin direba ya ja motar su tafi ta kalleni, "yata Na'ilah, yakamata ki daure watarana ki zo mana weekend mana?".
Na yi murmushi a dan kunyace, "in Allah ya yarda Ummah, zamu zo".
Ta gyada kai, "to madallah, a maida hankali kan karatu dai. Allah yayi muku albarka". Duk muka amsa da 'ameen'. Direban yaja suka tafi. Sai da Ahmad maigadi ya maida kofar ya rufe bayan sun fita daga gidan sannan muka juya. Har muka shiga cikin falon babu wanda ya furta uffan a cikinmu.

Muna shiga falon muka ci karo da Adi da Raheemah a zaune abinsu, suna kallo. Wato da gaske dai suna sane suka gudu daki? Haushin abin ya cika ni, naji kamar in rufe su da duka su duka. Duk da ba ni suka wa abin ba, amma zafin da naji sai naji kamar ni ce naje gidan Yaya, matarshi ta rufe kofar dakinta don kada mu gaisa.
Duk da yadda naso danne zuciyata, hakan bai hana tsakin da nake ta dannewa ya fito ba. Daidai lokacin da zamu wuce su.

Adi ta wani tashi a fusace ta rike kugu, "ke malama waye kike ja wa tsaki a cikin dakin nan? Kin ga sa'an ki anan?".
Na tafi zan zagayeta ni da Janan, tayi saurin kamo wuyan hijabina ta janyo ni, na dawo muna fuskantar juna ni da ita ido da ido, tayi kasa-kasa da nata idanun cikin masifa, "wato yarinyar nan naga alamun wuyanki yayi kauri da yawa irin zama a gidan mutane yayi miki dadin nan. Ke har kin isa in dinga miki magana ki maida ni yar iska?".

Na kalli tsakiyar idanunta, ina kara nuna mata nima ba kirkin nan gare ni ba fa, nace "ai banyi zaton dani kike ba ganin cewa ni din ba yar iska bace. Maganar kiba kuwa da kike cewa nayi, gwanda ni ina girmama wadanda nayi kibar ta dalilinsu, ke kuma me kike yi?".
Ta fara hura hanci, dama gasu tubarkallah kamar kofofin wando, tana daga murya, "kan abu ta kazar abun nan!! (ta kawo zagi ta narka). Lallai yarinya kin daukowa kanki ruwan dafa kanki!. Ni zaki daga wannan tsantsaman bakin naki ki zaga kamar wata sa'ar wasanki? To wallahi na rantse da Allah yau ko ni ko ke a gidannan, sai naga wanda ya daure miki gindi!!".

End of Chapter 22Continue to the next chapter or choose another story below.

More Hausa novels

Browse all books →
Previous Login to Save Next